Lowlands Throwdown in 2019 officieel CrossFit event

1

De Lowlands Throwdown van 2018 ligt weer achter ons en man, man wat schopte deze editie weer konten. Het strijdveld was groter dan ooit, de arena goedgevuld en sfeer ouderwets goed. Het grote nieuws was natuurlijk dat de LLTD geen Benelux feestje meer gaat blijven maar volgend jaar gaat bijdragen aan de CrossFit Games. Een behoorlijk compliment maar ook een spannende ontwikkeling voor lokale atleten. In dit artikel een recap van afgelopen editie en vooruitblik naar 2019.

JONG GESNATCHT IS OUD GEDAAN

De Lowlands Throwdown heeft weer nieuwe winnaars kunnen kronen, meer winnaars dan ooit zelfs. Groeide het toernooi vorig jaar al met een 35+ categorie bij de Masters, dit jaar kregen ook scaled- en tiener-atleten hun eigen competitie op het toernooi. Een mooie ontwikkeling, de toekomst van CrossFit in de vorm van ziek fitte kiddo’s van onder de 18 die gewichten in het rond slingerden alsof ze nooit anders gedaan hadden. “Had ik maar op die leeftijd ook al CrossFit gedaan, dan was ik nu minimaal 10 in plaats van 1 procent Matt Fraser ” – dat soort gedachten krijg je er van.
Hoe dan ook, de Lowlands liet weer zien een toernooi van (groeiend) formaat te zijn. En dan te denken dat dit ooit startte als een lokaal toernooi rond sinterklaas, nu negen jaar geleden. En dat het toernooi nog steeds voor het grootste deel draait op vrijwilligers, die er vaak al jaren bij zijn. Elke editie weet de vorige te overtreffen, wat ook te merken is aan de atleten die zich aanmelden vanuit het buitenland om het op te nemen tegen onze lokale helden en heldinnen. Om de aanheid te begrijpen kun je hiermee even lekker afteren:

INTERNATIONAL GUNS

Hadden we vorig jaar met Laura Horvath bij de vrouwen al een atleet die op de Regionals had gestaan (en later zelfs tweede werd op de Games), dit jaar mochten de elite mannen proberen een tweevoudig Games atleet bij te houden. Niemand minder dan Adrian Mundwiler en z’n kanonnen (16e op de Games dit jaar) deed ons lokale toernooi aan om te proberen het goud binnen te halen. Dat dit overigens niet vanzelf ging moest later blijken. Natuurlijk was dit met het uitzicht op volgend jaar alvast een mooi meetmoment voor de mannen. Veel van de atleten stonden er dan ook met hun neus bovenop toen Adrian de arena op vrijdag betrad voor z’n eerste workout. Bij de elite vrouwen was het veld behoorlijk anders dan in voorgaande jaren: de nummers een en twee van vorig jaar (Laura Horvath en Brenda Koolhaas) waren er bijvoorbeeld niet bij en er hadden zich ook een aantal sterke internationale atleten gemeld.
De gladiatoren mochten zich net als in 2017 weer op de vrijdag melden voor hun eerste krachtmeting. Werd het toernooi vorig jaar afgetrapt met een lekker stukje joggen (een favoriete bezigheid van veel van de deelnemers), dit jaar werd voor het eerste de BikeErg van Concept2 klaargezet voor een Joop Zoetemelk karakter. En om het helemaal genieton te maken mocht er tussen het fietsen door ook wat geroeid worden.
Het weekend draaide vervolgens om zeer diverse workouts. Natuurlijk werden er barbells aangesproken met een max snatch event, maar goed was dat zware barbells niet domineerden. Een atleet diende zeer allround fit te zijn om hier te kunnen slagen en dat kwam naar voren in workouts met klassieke CrossFit bewegingen als sumo deadlift high-pulls, ring dips in hoge ringen, overhead squats en heavy sandbag cleans. Mooi om te zien was dat de uitslagen en scores in het veld daardoor vaak wisselden, wat zorgde voor een spannende competitie.
De nieuwe scaled divisie kwam alleen zaterdag in actie en had hierdoor al op deze dag de uitreiking van de winnaars. De rest van de divisies hadden allen een finale en prijsuitreiking op zondag. Bij de tieners zagen we natuurlijk allemaal nieuwe gezichten, welke we in de toekomst vast vaker gaan zien. De masters kenden een aantal bekende gezichten als winnaar zoals Tunde Okunniwa en Yvonne Duineveld. Bij de elite atleten zagen we bij de vrouwen twee nieuwe, internationale gezichten op het podium met Siri Røhmesmo en Soña Karásková op 1 en 2. Op 3 vonden een Nederlandse naam met Belinda Bekker, die na een aantal jaar gefocust te zijn geweest op de Regionals en internationale toernooien weer terug was. Bij de mannen mocht Adrian Mundwiler de gouden medaille omhangen, alhoewel hij niet ieder event wist te winnen. De Nederlandse mannen bewezen dat ze goed kunnen meekomen, wat hoopvol stemt richting 2019. Het duo uit Twente Elwin ter Avest en Thorsten Bruning bleek de uitspraak uit hun streek weer invulling te geven – vake be’j te bange- en belandden op 2 en 3. Check het volledige leaderboard op de site van de LLTD. Sharon en ik verzamelden nog wat beelden en spraken nog even met Adrian:

Lowlands Throwdown goes global

Volgend jaar is de shit pas echt aan. De CrossFit Games heeft namelijk een compleet nieuwe werkwijze aangekondigd voor 2019 voor het WK alleskunnen. Plaatsing voor het toernooi zal namelijk niet meer via de Open en Regionals geschieden maar via toernooien die zich hebben bewezen binnen de community, de zogenoemde sanctioned events. De LLTD is een van deze officiële toernooien en zal daarom de CrossFit Lowlands Throwdown gaan heten. Winnen op de LLTD volgend jaar = plaatsen voor de Games. En aangezien wij in een deel van de wereld wonen met sterke CrossFit landen om ons heen, gaat dit in de praktijk betekenen dat we volgend jaar wereldtoppers tegemoet kunnen zien op het toernooi. Muchos excitement natuurlijk. Nieuw voor het toernooi wordt ook dat we teams gaan zien en dit alles gaat al in mei plaatsvinden. Iets meer dan een half jaar dus nog maar. Dit gaat natuurlijk wat betekenen voor het toernooi en CrossFittend Nederland en is hoe dan ook een spannende ontwikkeling. FIT-MAN hoopt er natuurlijk weer gewoon bij te zijn, om jou te voorzien van state of the art content en gekkigheid. Alle video content zoals de reports van team FIT-MAN terugkijken? Check de Facebook pagina.

Lekker social doen en FIT-MAN volgen? Dit kan op: